doku 70

To månader att, det er byrja renna mjølk frå puppane mine når eg søv. Eg drøymde at eg skulle skilja meg frå tre menn, alle fine fyrar. Eg vaknar og ser flekkane på t-skjorta, hugsar intens sex med ein eller fleire (eller bytte dei berre andlet?), sliten i fitta av ungen som pressar seg nedover

doku 69

Kanskje denne eksemen på hendene kjem av at huda mi saknar deg?
Eller kanskje ikkje, kanskje faktisk ikkje!

Eg hugsar jo korleis det var:
Meieriet kroppen min
Som støvsugde huda, låra, kinnet, håret mitt
For feitt
Samla det opp og laga
Fløyte
Til ei lita igle

doku 68

me orkar ikkje
å bada ungen. baljen
er øydelagt. håret
klistrar seg saman,
snørr som lim. eg
finn fram saksa

doku 67

På tjukken att, endeleg - og hugsar at eg hatar det

doku 66

å, nepelukta!
ein nyskild mann på kontoret mitt og et nepe. nepelukt i gangen, nepelukt på kjøkenet og på do, avtale om samver i skrivaren, åtte eksemplar. Nepeskal i bilen, nyskrelte neper klare og nyskola på bordet. Ringjer til advokaten. Eg stirer i pulten: Å, ikkje ikkje ikkje kom bort og spør om eg vil ha nepe!

doku 65

(eit gamalt, som eg har late liggja ei stund, av omsyn til sømdi)

I fjor haust, då eg gjekk til skulen, fekk det meg til å smila kvar morgon å tenkja på korleis det hadde vore å ha pikken din inni meg og nett korleis og kvar eg ville kjenna at det var ein knekk, eller bøy, på pikken din, ville tuppen skrapa mot veggen eller kitla eller kanskje eg ikkje ville kjenna noko (litt skuffande ville det vore)

Og kvar dag gledde eg meg til å gå til skulen. No er det noko i vegen med fitta mi, ho er rivna og sydd att og ikkje den ho var, ho greier ikkje tenkja seg det lenger, korleis det hadde vore, ingenting

Når me møtest snakkast me som vener

doku 64

Eg likar spesielt godt at bringebæra veks på stikkebusker
Og at det kan vera makk i dei

I går såg eg eit pinnsvin som åt på ein død fugl
Er pinnsvin kjøtetarar?
Fuglen såg ut til å ha vore død lenge,
Kanskje det var larver inni
Aldri har eg sett eit så lukkeleg pinnsvin

Ekornillusjonar hoppar mellom trea. Eg slår opp

doku 63

våren
med alle desse dyra
som kryp ned i rumpesprekken

Dette er ikkje eit dokudikt: korleis kombinera den sosiale angsten med trua på det gode i mennesket?