doku 63

våren
med alle desse dyra
som kryp ned i rumpesprekken

Dette er ikkje eit dokudikt: korleis kombinera den sosiale angsten med trua på det gode i mennesket?

doku 62

Eg fann

ein attgløymt bæsj

på badegolvet – tjo hei!

doku 61

Kroppen min utfører ein uendeleg langsam spontanabort
I dag gjer han seg ferdig
Det blør og blør, på tbanen
utover alle kleda, eg må stå heilt i ro, godt eg har lang jakke

på do i tredje etasje henrik wergelands hus
skubbar kroppen min venleg ut
fosteret, som det heiter,
godt pakka inn i blod og slim

og endå meir blod
T kjem opp med reine klede og store bind,
eg kan dra heim og sova,
kroppen endeleg nøgd

doku 60

...og der var eg på tjukken igjen.

doku 59

Eg lagar borsj til bror min,
so eg kan seia etterpå:

Det er raudbetane som gjer at du pissar raudt,
du er ikkje sjuk

doku 58

eg får løn og kjøper presang til kjærasten min. han seier takk og les avisa

Alle tinga eg gjer for å få pula og so verkar det ikkje